Повесть автордың бабалары – атасы-қазақ Аязбай Құдабаев пен әжесі-шешен Дикбер Такаеваның тағдырына арналған. Фактілер мен оқиғаларды баяндауда мемуарлық әдебиеттің дәл осы жанры таңдалды. Кітапта миллиондаған жазықсыз адамдардың өмірін қиған қатыгез және сұрапыл дәуір – ХХ ғасырдың ортасындағы тарихи жағдайларды қалпына келтіре отырып, әскери ұрпақтың өмірін қызықты көркем формада баяндалады. Ауыр сынақтар – не адамды құртып, дөрекі түйсіктің жетегінде кеткен мағынасыз, қанішер жаратылысқа айналдырады, не жан дүниесінің хас тазалығы мен тектілігін аша түсетіні бұрыннан айтылып келеді. Әңгіме барысында Аязбай мен Дикбердің бойынан көптеген ұлттық жақсы қасиеттерді байқаймыз. «Мәриям» сияқты кітаптың тәрбиелік мәні зор. Себебі ол өткен ғасырдағы қиын-қыстау кезеңдерді түсіне бермейтін жас ұрпаққа мейірімділік пен сүйіспеншіліктің, ата-баба жетістіктеріне деген құрметтің эстафетасын жеткізе біледі. Бұл повесть жастардың өз отбасының, халқының өміріне, өткен тарихына деген құштарлығын және қызығушылығын оятады деп сенеміз.